تمدنهاي همجوار
1- سومر
تقريباً در اوايل هزاره چهارم بيش از ميلاد، حادثه اي عظيم در ميان رودان به وقوع پيوست و آن مسکوني شدن دره هاي بزرگ رودخانه ها بود . پس از اين حادثه بود که نوشتن، هنر، معماري ساختماني، و شکل هاي جديد سياسي در ايران، ميان رودان و مصر، اما با تفاوت هاي چشمگيري در کارکردشان، به ظهور مي رسند .
هنري فرانکفورت در اين باره مي نويسد :
کهن ترين اسناد مکتوب ميان رودان... شناخت واحدهاي بزرگ اقتصادي يعني اجتماعات کنار معابد را آسان تر کرد . نخستين اسناد مکتوب مصري ، نوشته هايي بر روي ساختمان هاي شاهي يا کنده کاري هاي مهر گونه اي براي شناسايي مأموران پادشاه بودند. نخستين آثار هنري ميان رودان ، غالباً جنبه مذهبي دارند ؛ در صورتي که در هنر مصري به ستايش از کارهاي پادشاهان مربوط مي شوند و موضوعات تاريخي را نمايش مي دهند . معماري ساختماني در ميان رودان شامل معابد و در مصر شامل آرامگاه هاي پادشاهان مي شود . نخستين جامعه متمدن در ميان رودان به صورت هسته هاي جداگانه ، چندين شهر مجزا و مستقل – حکومت هاي مشخص و متکي به خود – با سرزمين هاي قابل کشت در اطرافشان ، تبلور يافت . جامعه مصر شکل قلمرو واحد ، يک پارچه ولي روستانشين يک پادشاه مستبد را به خود گرفت .
بدين ترتيب ، نه يک تمدن بلکه دو تمدن در اين نقاط به ظهور رسيدند و هر يک خصلت هاي ويژه اي براي خود داشت. از آن لحاظ به بعد تاريخ جهان به صورت ثبت پيدايش ، رشد، زوال تمدن ها و خيزش و سقوط دولت ها ، و ملت ها در چارچوب آن ها درآمد. با پيدايش همين دو تمدن قدرتمند و متضاد در منطقه ساحل شرقي درياي مديترانه است که درام بشريت غربي ، حقيقتاً آغاز مي شود .
در دره حاصلخيز سفلاي رودهاي دجله و فرات، بشر احتمالاً چيزي همپاي باغ عدن که در سفر پيدايش از آن ستايش مي شود و مدتهاي مديد بخشي از سنتهاي ميان رودان به شمار مي رفت ساخته بود . به محض آنکه بشر با فنون آبياري و تا اندازه اي مهار کردن سيل ها آشنا شد، امکان ايجاد واحه اي بزرگ را دريافت. تاريخ پٌر آشوب ميان رودان ثابت مي کند که اين سرزمين با چشم اندازي که براي ايجاد يک زندگي مرفه و بي سابقه داشت، انسان را شديداً به خود جلب مي کرد.
منبع:
http://www2.irib.ir
1- سومر
تقريباً در اوايل هزاره چهارم بيش از ميلاد، حادثه اي عظيم در ميان رودان به وقوع پيوست و آن مسکوني شدن دره هاي بزرگ رودخانه ها بود . پس از اين حادثه بود که نوشتن، هنر، معماري ساختماني، و شکل هاي جديد سياسي در ايران، ميان رودان و مصر، اما با تفاوت هاي چشمگيري در کارکردشان، به ظهور مي رسند .
هنري فرانکفورت در اين باره مي نويسد :
کهن ترين اسناد مکتوب ميان رودان... شناخت واحدهاي بزرگ اقتصادي يعني اجتماعات کنار معابد را آسان تر کرد . نخستين اسناد مکتوب مصري ، نوشته هايي بر روي ساختمان هاي شاهي يا کنده کاري هاي مهر گونه اي براي شناسايي مأموران پادشاه بودند. نخستين آثار هنري ميان رودان ، غالباً جنبه مذهبي دارند ؛ در صورتي که در هنر مصري به ستايش از کارهاي پادشاهان مربوط مي شوند و موضوعات تاريخي را نمايش مي دهند . معماري ساختماني در ميان رودان شامل معابد و در مصر شامل آرامگاه هاي پادشاهان مي شود . نخستين جامعه متمدن در ميان رودان به صورت هسته هاي جداگانه ، چندين شهر مجزا و مستقل – حکومت هاي مشخص و متکي به خود – با سرزمين هاي قابل کشت در اطرافشان ، تبلور يافت . جامعه مصر شکل قلمرو واحد ، يک پارچه ولي روستانشين يک پادشاه مستبد را به خود گرفت .
بدين ترتيب ، نه يک تمدن بلکه دو تمدن در اين نقاط به ظهور رسيدند و هر يک خصلت هاي ويژه اي براي خود داشت. از آن لحاظ به بعد تاريخ جهان به صورت ثبت پيدايش ، رشد، زوال تمدن ها و خيزش و سقوط دولت ها ، و ملت ها در چارچوب آن ها درآمد. با پيدايش همين دو تمدن قدرتمند و متضاد در منطقه ساحل شرقي درياي مديترانه است که درام بشريت غربي ، حقيقتاً آغاز مي شود .
در دره حاصلخيز سفلاي رودهاي دجله و فرات، بشر احتمالاً چيزي همپاي باغ عدن که در سفر پيدايش از آن ستايش مي شود و مدتهاي مديد بخشي از سنتهاي ميان رودان به شمار مي رفت ساخته بود . به محض آنکه بشر با فنون آبياري و تا اندازه اي مهار کردن سيل ها آشنا شد، امکان ايجاد واحه اي بزرگ را دريافت. تاريخ پٌر آشوب ميان رودان ثابت مي کند که اين سرزمين با چشم اندازي که براي ايجاد يک زندگي مرفه و بي سابقه داشت، انسان را شديداً به خود جلب مي کرد.
منبع:
http://www2.irib.ir
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر